«به سوی ابدیت» مستند نیست/ کتب حراست دو دسته است – خبرگزاری مهر | اخبار ایران و جهان



به گزارش خبرگزاری مهر ، معرفی و نقد و بررسی کتاب «به سوی جاودانگی» نوشته زینب بیش از بهار در فرهنگسرای گلستان برگزار شد. این کتاب بر اساس زندگی سرلشکر شهید تولیت حرم حاج عبدالرسول استوار محمودآبادی نوشته شده است و خاطراتی از این شهید که توسط بستگان و دوستانش نقل شده است را در خود جای داده است.

در ابتدای این نشست علی الله سلیمی کارشناس ادبی به معرفی این کتاب پرداخت. وی در این باره گفت: این کتاب درباره شهید عبدالرسول محمودآبادی است. شهیدی که زیاد نمی شنویم و این داستان به خاطر گلایه های کم اوست، اما وقتی کتاب را می خوانی فکر می کنی چقدر این شهید را می شناسی. در آن سال ها کتاب های زیادی درباره شهدا نوشته شد و شاهد شکل گیری ژانری به نام ادبیات مقاومت و صلح بود.

وی ادامه داد: اگر کتاب های منتشر شده در سال های اخیر را بررسی کنیم، می بینیم که قسمت زیادی از آن ها مربوط به افراد فوت شده است تا اکنون بتوانیم به آنها افتخار کنیم. اکنون نوبت ماست که یاد و خاطره آنها را گرامی بداریم.

این کارشناس کتاب درباره محتوای کتاب «به سوی ابدیت» بیان کرد: کتابی که در مورد دفاع مقدس نوشته شده دو قسمت دارد. دسته اول توسط نویسنده و دسته دوم توسط محققین و محققین نوشته شده است. کتاب «به سوی ابدیت» نوشته یک نویسنده است. توجه داشته باشید که محقق بر اساس اسناد و مدارک پیش می‌رود و برای هر مطلبی که وارد کتاب می‌کند، اسنادی را درج می‌کند. در واقع مستند چیزی است که کار او را برجسته می کند. از طرفی نویسنده اطلاعات زیادی را مطالعه می کند و سپس با قلم خود داستان آن شخص یا واقعه را بیان می کند. به همین دلیل کتاب «به سوی ابدیت» مستندی نیست، بلکه سرشار از احساسات و ادبیات است.

سلیمی درباره فصول این کتاب گفت: این کتاب در 3 فصل نوشته شده است; فصل اول شرح زندگی شهید در سالهای پایانی عمرش است. فصل دوم به زندگی گذشته شهید می پردازد و از دوران کودکی، جوانی و جوانی او می گوید. این فصل خیلی سریع بود. در فصل سوم به زمان حال برمی گردیم. بر این اساس بخش مهمی از کتاب به زندگی سال های پایانی شهید برمی گردد. این در حالی بود که شهید محمودآبادی در دوران دفاع مقدس و بعد از آن نقش بسزایی داشت و باید صادقانه تری روایت می شد. به نظر من زیبایی کتاب این است که باعث می شود زندگی شهید را بشناسیم و درباره او بیشتر تحقیق کنیم.

در بخشی دیگر از این دیدار «حبیب الله استوار» برادر شهید عبدالرسول استوار محمودآبادی و فرزندش «محمدامین استوار محمودآبادی» به بیان خاطرات پرداختند.

استوار محمودآبادی برادر شهید عبدالرسول نیز به بیان خود گفت: ابعاد شخصیت حاج رسول بسیار زیاد است و قطعا در یک کتاب نمی توان آن را گنجاند. به همین دلیل، نگارش و انتشار آثار دیگری را با نگاهی به دیگر بخش‌های زندگی و آثار شهید ضروری می‌دانم.

وی ادامه داد: آقا امین فرزند شهید محمودآبادی زودتر از پدرش به سوریه رفت. خیلی ها در فضای مجازی درباره «آقازاده» صحبت می کنند، اما او اینطور نیست و حتی قبل از پدرش به سوریه رفته است. این موضوع بیانگر شخصیت شهید محمودآبادی است. با اینکه پسرش را بسیار دوست داشت، اما او را برای حفظ حرمت به مزارع فرستاد. از طرفی برادرم خیلی دوربین مداربسته است و فیلم هایش خیلی کم است.

فرزند شهید وفادار محمودآبادی نیز گفت: حاج رسول با گمنامی اش آدم معروفی بود. کسانی که او را می شناسند می دانند که حاج رسول فردی خلاق و مبتکر است.

وی درباره طرح جدید شهید استوار محمودآبادی گفت: حاج رسول مرد اولی است. در دفاع مقدس برای اولین بار گروهک جاسوسی را برای گرفتن اطلاعات دقیق از میدان جنگ ایجاد کرد. سپس اردوهای دیگر از او الگو می گیرند و همین روند را دنبال می کنند. او در داخل واحد نظامی آموزش می بیند. از طرفی به نیروی زمینی سپاه رفت و یکی از ماهرترین و قدرتمندترین یگان های نظامی را برای تشکیل نیروهای ویژه قرارگاه صابرین سپاه ایجاد کرد. این گروه در ماموریت های مختلفی در داخل و خارج از کشور حضور داشته است.

وی افزود: طراحی قرارگاه مدینه نیز توسط حاج رسول انجام شد و همان قرارگاه در مقابل حمله آمریکا به جمهوری اسلامی در سال 2002 ایستاد و در آن زمان به عراق حمله کرد و می خواست به ایران نیز حمله کند. اما حاج رسول مانع شد. حاج رسول اولین شهر موشکی جمهوری اسلامی را با شهید حسن تهرانی مقدم در آنجا تأسیس کرد. وی همچنین اولین طرح اساسی امنیتی مرز ایران را در اردوگاه حمزه ارائه کرد.