اعتیادی که با خبرگزاری تعزیه رونق گرفت – مهر ایران و جهان


خبرگزاری مهر ادیان و گروه ها-سمانه نوری زاده قصری: مراسم عزاداری ماه محرم و صفر صدها سال است که با فرهنگ ایرانی عجین شده است و هیچ آداب و رسوم رسمی در فرهنگ ایرانی یافت نمی شود. عزای رسمی و عمومی امام حسین (ع)آ) از زمان آل بویه در ایران شکل گرفته است مرسوم است و گسترش عزاداری به تحریک اهل بیت(ع)آ) و در دوره ای که تشیع با تشویق و حمایت حکومت شیعی قدرت یافت، روز به روز گسترش یافت، چنان که در دوره آل بویه و صفویه، واقعاً از نهاد عزاداری حمایت شد.

تهران نیز از این قاعده مستثنی نیست و حدود 150 سال پیش بین 50 تا 70 تکیه محلی داشت. تکایا برای مناسک و عبادت صوفیانه طراحی شده است. اما از دوره صفویه کارکرد تکیه ها تغییر کرد و به ویژه در ماه محرم به محل عزاداری اهل بیت تبدیل شد. حمایتی که به مرور زمان از بین رفت است یا به حسینیه تغییر کرده است است. با این حال تکه قدیم تهران همچنان محل اجتماع سالمندان در هر محله ای با آیین های عزاداری است. عزاداران محرم و صفر را با آداب و رسوم قدیم تهران جشن می گیرند و این عزاداری نسل به نسل منتقل می شود و این آداب و رسوم در محله های با قدمت بیشتر مانند بازار و جنوب تهران رایج تر است. اعتیادی است که نامش برای مردم چندان آشنا نیست، اما نسل امروز هنوز برایشان آشنا نیست. است و با ورود هيئت هاي زيادي كه مبتني بر يك فرد مداح و سخنران است، اين مناصب مورد استقبال نسل جديد قرار نمي گيرد. به سختی می توان جایی در شهر پیدا کرد که چادر چای نداشته باشد. ، شربت و شیری که ارائه می شود معمولا کم است سلام فرد مادی برگشته است.

تکیه تجریش، تکه سادات آخویی، تکه در خانهتکیه رضا قلی خان حسینیه کربلایی اهالی تهران تکیه شفره تکیه نفرآباد تکیه دربند تکیه درک و اجتماع بزرگ در قالب هیئت. سلام قنات آباد با القاب نجفی ها، کاظمینی ها، افغانی ها، محبان الحسین (ع)، احمدی ها، امامان جان نثاران، همگی بر صحت عزاداری و عزاداری در ماه محرم بر ایرانی تأکید دارند.

اعتیادی که با تعزیه رونق گرفت

بستگی به درک داره

قدمت و قدمت تکایه دورکه با روایت‌های متفاوتی روبرو است، برخی آن را 100 سال و برخی آن را 600 سال می‌دانند. اما محققان تهرانی این حمایت را مربوط به اواخر دوره قاجار می دانند. برخی معتقدند قدمت این تکیه به 600 سال پیش برمی گردد که پوشش تکیه خیمه ای بوده و هر اتاق متعلق به خانواده و طایفه ای بوده و مردم محله نذورات خود را به تکیه آورده و در آن شریک بوده اند. اما تاریخ ساخت تکه دورکه به سال 1346 میلادی برمی گردد. هر بار که این ساپورت نیاز به تعمیر داشته باشد، هزینه آن بر عهده ساکنین خواهد بود. با توجه به کاشی های آبی رنگ کنار تکیه، آخرین بازسازی آن در سال 1351 بوده است که این وابستگی بخشی از هویت محله درکه محسوب می شود. فردی ناشناس در سال 1395 این مکان و فرش و علم و … را به آتش کشید ماندن سلام کسانی که تاریخ گذشته دارند ناپدید شده اند. اما دو سال بعد از این واقعه ۲ ستون قدیمی محله درکه بازسازی شد و مراسم اباعبدالله حسین (ع) در آنجا برگزار شد.

اعتیادی که با تعزیه رونق گرفت

به آنها تکیه نکنید

تکیه نیاوران یکی از معروف ترین و قدیمی ترین تکیه های تهران است که 1500 متر مربع مساحت دارد. تاریخ می گوید ناصرالدین شاه از ابتدای سلطنت به نیاوران علاقه داشت و بیشتر اوقات خود را در آنجا سپری می کرد. در همان سال محرم مصادف با تابستان شد و ناصرالدین شاه در کاخ صاحبقرانیه نیاوران حمایت کرد.

تقیه ای که «میرزا محمدباقر معین البکاء» از بزرگ ترین تعزیه داران دوره قاجار در آنجا به اجرای تعزیه پرداخته و گنبد و سکوی سبز رنگ همچنان در آنجا پابرجاست، چشم انداز اوست. نمای بیرونی تکه سن آن را نشان نمی دهد، اما درون آن دنیای متفاوتی است. نزدیک در ورودی موزه ای با سازهای قدیمی تعزیه و قوری ها و سماورهای قدیمی قرار دارد.

تکیه که بسیار تغییر کرده اما همچنان پابرجاست و به گفته برخی فعال ترین تکیه تهران نیز نامیده می شود. سمت بالکن هنوز چوبی و برهنه است. در بالکن پایین بالکن دیگری وجود دارد که گمان می رود طبقه دوم تکای باشد و زنی در آنجا نشسته است. درب اصلی نیاوران که بیش از سه متر ارتفاع دارد از چوب گردو ساخته شده که هنوز هم برجسته است. مرشد اکبر و حاج اسدالله خیری از این تکیه تمجید کردند.

اعتیادی که با تعزیه رونق گرفت

حسینیه کربلایی

پس از تخریب رکن حکومت، رکن دیگری از حکومت با همان افتخار و مراسم در همان روستا جایگزین شد. در 1347 هیئتی به نمایندگی از کربلایی های مقیم تهران تشکیل شد و یک سال بعد (یعنی 1348) حسینیه ای در کنار چهارراه گلوبندک به نام حسینیه کربلاییان تهران ساخته شد تا خلأ حمایت دولت را پر کند. ، که آن طرف خیابان بود.

حسینیه کربلا، ساختمانی سه طبقه است. طبقه وسط برای مراسم، طبقه بالا برای تماشای مراسم و طبقه پایین برای سفره خانه، آشپزخانه و اتاق ابزار و وسایل است، اما حسینیه کربلایی علاوه بر حفظ این معماری، نمای بیرونی متفاوتی دارد. . بنای داخل و برخلاف تمام حسینیه ها و تکیه های تهران باستان، دو طاق نما در ورودی بنا ساخته شده بود. با وجود این دو مناره، حسینیه استاد معماری مسجد شد و هیچ مقامی از دوره پهلوی جرأت نکرد دستور تخریب مسجدی را بدهد.

در هر نقطه از تهران یا در هر شهر ایران، هر آداب و رسومی از هر نوعی که به‌ویژه در ایام محرم انجام شود، تنها در این ماه نمادی از وحدت حزن اهل بیت است.آ) یا سینه زنی و کوتاه کردن مو در شهرهای جنوبی و یا کوتاه کردن زنجیر در شهرهای شمالی

تکیه نفر آباد

نفرآباد تکیه بزور قدیمی ترین مسجد تهران است که نزدیک به 400 سال پیش هنوز محل عزاداری ماه های محرم و صفر است. این اثر تاریخی مربوط به دوره قاجاریه است و در منطقه 20 شهرداری تهران، نزدیک ضلع شرقی حرم حضرت عبدالعظیم حسنی (علیه السلام) در حوالی نفرآباد واقع شده است. حال این ادعا بر اساس نام حضرت علی اکبر(ع) است.آ) معروف است اما اهالی آن را با نام «تکیه نفرآباد» می شناسند. تکه نفرآباد علاوه بر روز عزاداری ماه محرم و دیگر مراسم مذهبی، هر شب جمعه برنامه دارد و با آبگوشت گذشته از عزاداران پذیرایی می شود.

خانم تکه

قدیمی ترین تکه تهران تکه خانم یا «تکه خانم» نام دارد که امروز در منطقه نایب السلطنه بازارچه در خیابان پانزده خرداد قرار دارد. در واقع پس از آنکه شاه طهماسب صفوی دور تهران را دیوار کشید و آن را غنی و گسترش داد، خواهرش برای مردم تهران مدرسه، آتشدان و حمام ساخت.

اعتیادی که با تعزیه رونق گرفت

تکیه بر خانه

وابسته به در خانه قدمتی 160 ساله دارد و در منطقه درخونگاه سنگلج و خیابان صفایی واقع شده است. متأسفانه این حمایت در شرف از بین رفتن است. اما یکی از قدیمی ترین تکه های ایران است و نخل های کهنسال باعث شهرت این تکه شده است.

تکیه درخونگاه در محدوده بازار تهران و سنگلج نیز یکی از اماکن مذهبی تهران است که در آن عزاداری برگزار می شود. به گفته حدادی، دفن در دوره قاجار از نخل امام حسین (ع) می گذشت.آ) که در آن روستا بود، اغلب دعوا و خونریزی می شد. به همین دلیل این ولسوالی به دارخونگاه معروف بود تا اینکه ناصرالدین شاه دستور داد نخل های عزادار محله را گروگان بگیرند تا دیگر جنگ و خونریزی صورت نگیرد.

اعتیادی که با تعزیه رونق گرفت

تکیه رضاقلی خان

تکایا رضاقلی خان نیز یکی از تکایای معروف تهران است که در محله عودلاجان و خیابان درویش نوری قرار دارد. این حمایت نیز به دوره ناصرالدین شاه بازگشت. این تکیه در محله عودلاجان که مرکز شهر تهران محسوب می شود بود. رضا قلی خان نویسنده، شاعر و تذکره‌نویس دوره قاجاریه معروف به امیرالشعرا بود. ستون رضاقلی خان در خانه او برپا شد. این تکیه در گذشته مجموعه ای از قهوه خانه ها، آب انبارها، مساجد و حسینیه ها بوده است، اما اکنون به دلیل خیابان سازی اولیه تنها رستوران ها در این مکان باقی مانده است. محله قدیمی عتیق عودلاجان یکی از چهار شهر قدیمی تهران است که مرکز شهر تهران را به همراه دو شهر دیگر چال میدان و بازار در ضلع جنوبی شامل می شود. است. کوچه انتهای راه را نامگذاری کردند و ورودی رضاقلی خان را خواهید دید.

رضا قلیخان از نویسندگان عصر ناصرالدین شاه بود که در تهران و محله عودلاجان میانه با نام امیر الشعرایی زندگی می کرد. آنچه امروزه به نام تکیه رضاقلی خان باقی مانده خانه و تکیه ای است که وی در این مکان ساخته است. همچنین اگر تاریخ دقیق این واقعه ذکر نشده باشد، گفته می شود که وی مدرسه ای به نام مدرسه دینی رضاقلی خان نیز در محل سکونت خود داشته که پس از تأسیس دارالفنون تعطیل شده است.

پس از به سلطنت رسیدن پهلوی و خیابان های تهران، بخش زیادی از این حمایت را از دست داد و به خیابان ها روی آورد. اما حمایت او همچنان پابرجاست و بارها تکرار شده است.